Hayat, çoğu zaman doğrusal bir ilerleme sunmaz. Çizgiler düz değildir; zikzaklar, duraksamalar, geri dönüşler vardır. İnsan ise çoğu zaman başarıyı düz bir merdiven gibi hayal eder: Her adım bir öncekinden yukarıda, her deneme bir sonrakine daha yakın. Oysa gerçek deneyim, merdivenden çok deniz gibidir. Bazen kürek çekersin ama ilerleyemezsin. Bazen rüzgâr arkandadır ve farkında bile …
“Olmadı Mı? Derin Bir Nefes Al ve Tekrar Başla.”devamını oku
Yoga denildiğinde çoğu insanın zihninde huzurlu görüntüler belirir: Yumuşak müzikler, dingin yüz ifadeleri, sakin nefesler… Sanki yoga yapan herkes otomatik olarak huzura erişiyormuş gibi bir algı vardır. Oysa gerçek deneyim bundan daha karmaşıktır. Yoga bazı insanları rahatlatmaz. Hatta bazılarını huzursuz eder. Kimi sıkılır, kimi içsel bir gerginlik hisseder, kimi de “bu bana göre değil” diyerek …
İnsan ilişkileri, seçimler ve kader dediğimiz o görünmez ağ çoğu zaman büyük kırılmalarla değil, küçük tekrarlarla şekillenir. Hayatta bizi yoran şeylerin çoğu tek bir olay değildir; aynı desenin farklı zamanlarda yeniden karşımıza çıkmasıdır. Ve çoğu zaman biz o deseni “kader” zannederiz, oysa kader sandığımız şey, çoğu zaman tolere ettiğimiz tekrarların birikimidir. Bir insanın yaptığı ilk …
“İlki Hata, İkincisi Tercih, Üçüncüsü Alışkanlıktır.”devamını oku
İnsan zihni sandığımız kadar gerçek arayıcısı değildir. Daha çok huzur arayıcısıdır. Ve çoğu zaman bu huzur, gerçeğin kendisinden değil, gerçeğin yumuşatılmış hâlinden gelir. Birine acı bir gerçeği söyle… Yüzü düşer. Aynı kişiye umut veren bir yalan söyle… Gözleri parlar. İşte insan doğasının en sessiz paradokslarından biri burada saklıdır: Gerçek özgürleştirir ama önce rahatsız eder. Yalan …
“İnsanlar Doğruları Değil, İyi Hissettirecek Yalanları Tercih Ederler”devamını oku
Bazı insanlar var. Gerçekten iyi oldukları için değil… İyi olduklarına inandıkları için kazanıyorlar. Ve daha rahatsız edici olan şu: Çoğu zaman haklı çıkıyorlar. Çünkü özgüven, gerçeklikle birebir örtüşmek zorunda değildir. Hatta çoğu zaman tam tersi işler. Dünya, kendinden şüphe eden dahilerle değil… Kendine körü körüne inanan sıradan insanlarla doludur. Bu yüzden sana şunu söyleyeceğim: Mantıklı …
Kıskançlık kelimesi duyulunca herkesin yüzünde aynı refleks belirir: Savunma. Çünkü kıskançlık, insanın kendine yakıştırmak istemediği duygulardan biridir. Kimse “Ben kıskancım” demek istemez. Ama işin ironisi şu: Kıskançlık çoğu zaman bir kötülük niyetiyle başlamaz. Daha derinde, insanın kendi gerçeğiyle karşılaşmasının acı bir biçimidir. Ve evet, çoğu zaman kıskançlık; hayranlığın, üstü örtülememiş itirafıdır. Hayranlık, açık bir duygudur. …
Bazı insanlar vardır… Dünyaya sanki eksik bulma görevlisi olarak gönderilmiş gibidir. Sen bir şey başlatırsın, daha ilk adımda gölgeleriyle gelirler. Sen heyecanla anlatırsın, onlar ama diye başlar. Sen bir hedef koyarsın, onlar o hedefin niye olmayacağını sanki bilimsel bir makale gibi anlatır. Ve bu insanlar kendilerini zeki sanırlar. Çünkü eleştirmenin zekâ göstergesi olduğuna inanırlar. Oysa …
“Her Şeyi Eleştiren Kişilerin Başarı Oranları %60 Daha Düşüktür…”devamını oku
Bazı insanlar var… Odaya girer girmez “Ben buranın yıldızıyım” diye bağırmaz ama onu hissettirir. Cümleleri kısa, bakışı uzun, tavrı “Siz kimsiniz ki?” ayarında. Sanki dünya onların etrafında dönüyor, biz de yanlışlıkla aynı gezegende yaşıyoruz. Ve işin komiği şu: Bu “üstünlük” hali çoğu zaman gerçek bir güçten gelmez. Tam tersine. Çoğunlukla vasat bir ortamın çocuğudur bu. …
“Kendini Üstün Gören Kişi Vasat Bir Ortamda Yetişmiştir”devamını oku
Spor, çoğu insanın sandığı gibi sadece kasların işi değildir. Spor, insanın kendi bilinciyle kurduğu ilişkinin en dürüst alanıdır. Çünkü hayatın içinde herkes konuşarak güçlü görünebilir… Ama sporun içinde kimse rol yapamaz. Orada zihnin ne kadar net olduğu, ne kadar kararlı olduğu, ne kadar “kendine sadık” kaldığı ortaya çıkar. Bu kitap bu yüzden bir fitness kitabı …
Bazı insanlar konuşurken sadece kelimeleriyle değil, bütün varlıklarıyla anlatır. O an onları dinlemek istemek için çaba harcamazsın. Çünkü dinlemek, zorunluluk değil… İçgüdü olur. Bir cümle kurar, ama cümlenin anlamı sadece sözcüklerden gelmez. Omzunun duruşu, başının hafif eğimi, gözlerin ritmi, ellerinin verdiği işaret, hatta susuşunun bile bir ağırlığı vardır. İşte bu yüzden aynı cümleyi iki farklı …
“Anlatırken Beden Dilini Kullananlar %60 Daha Fazla Dinleniyor”devamını oku
Bir insanın kendine yaptığı en büyük haksızlık, kendi başlangıcını başkasının zirvesiyle karşılaştırması. Ve bunu mantık sanması. Sen daha ayakkabını yeni bağlamışsın… Karşındaki maratonun son düzlüğünde. Sonra diyorsun ki: Ben niye onun gibi değilim? Çünkü sen onun gibi değilsin. Ve bu kötü bir şey değil. Bu gerçek. Ama mesele şu: Zihin, gerçeği değil… Görüntüyü kıyaslar. O …
“Kendi Hayatının İlk Basamağını Başkasının 50. Basamağı ile Kıyaslama…”devamını oku
Bazen insan kendini şöyle yakalar: Gün içinde her şey normal gibi görünür… İş yapılır, konuşulur, gülünür, hatta iyiyim bile denir. Ama akşam olunca göğsün içinde bir ağırlık, omuzlarında bir gerilim, zihninde sanki hiç susmayan bir uğultu kalır. Bu uğultu çoğu zaman hayatın kendisi değil. Hayatın içeride biriktirdiği şeydir. Stres, sadece zihinde duran bir fikir değildir. …
“Spor Yapmazsan Stres Birikir… Kötü Beslenirsen Zihin de Bulanır”devamını oku
Bazen dışarıdan bakınca çok net görünür: Bu insan sana iyi gelmiyor. Yanında huzurun azalıyor, kendini küçültüyorsun, sürekli tetikte yaşıyorsun. Yine de kopamıyorsun. Hatta kopmayı denedikçe daha çok geri dönüyorsun… Ve işin tuhafı şu: Kafanda akıl var, kalbinde de bir şey var. İkisi birbirine giriyor. Toksik bir bağın en büyük numarası şudur: Sana zarar verirken bile …
Sporu sadece kaslarla anlatmaya çalışan herkes, sporun en güçlü tarafını kaçırıyor: zihin. Çünkü spor dediğin şey, bir hareketler bütünü değil. Bir kararın bedende görünür hâle gelmesi. Bir niyetin, terle imzalanması. Bir insanın koşması, sadece koşması değildir. Bir insanın ağırlık kaldırması, sadece ağırlık kaldırması değildir. Bunlar, zihinle yapılan bir anlaşmanın dışa vurumudur: Ben pes etmeyeceğim. Spor, …
“Zihin ile Sporun İlişkisi: Bedenin İçinden Konuşan Felsefe”devamını oku
Bazı insanlar hayatı, anlaşılmak için verdiği savaşla tüketir. Cümlelerinin daha net olmasını ister. Tonunu düzeltir. Kendini daha iyi anlatmaya çalışır. Daha sakin olur. Daha mantıklı konuşur. Daha yumuşak yaklaşır. Daha açık yazar. Daha fazla açıklar. Ve yine de olmaz. Çünkü bazı yerlerde sorun senin anlatamaman değildir. Sorun, onların duymak istememesidir. Bazı kulaklar, sadece kendi sesini …
Brain rot kelimesi komik gibi duruyor. İnternette bir şey izleyip sonra kendine boş boş bakarken dilinden dökülen o cümleye benziyor: Beynim eridi. Ama bu kelimeyi ciddiye almak gerekiyor. Çünkü bu sadece bir gençlik argosu değil. Bir çağın dikkat krizi, anlam kaybı ve zihinsel yorgunluğu için konulan etiket. Üstelik ironik olan şu: Bu kelime 2024’te yılın …
“Brain rot: Zihnin Çürüme Hissi Neden Bu Kadar Yaygınlaştı”devamını oku
Bazı günler hiçbir şey kötü gitmez aslında. Kahveni içersin. İşini yaparsın. Birkaç güzel cümle okursun. Bir iki tatlı mesaj gelir. Hayat, makul bir ritimde akıyordur. Sonra tek bir şey olur. Bir bakış. Bir cümle. Bir eleştiri. Bir imâ. Bir beğenmedim. Ve garip olan şu: O tek şey, günün geri kalanının üstünü örter. Zihin, sanki içindeki …
Hayır demek basit bir kelime gibi durur. Ama çoğu insanın dilinde, sanki ağır bir taş gibi yuvarlanır. Çünkü hayır dediğin an, sadece bir talebi reddetmezsin. Birine dair bir beklentiyi, bir düzeneği, bazen yıllardır içine kurduğun bir kimliği de dürtersin. İşte bu yüzden hayır demek, bazen küçük bir sınır koyma hamlesi değil. Bir iç savaş ilanı …
Bazı insanların hayatı, bir ilişki değil… Bir istasyon gibi. Ne demek bu? Şu demek: Sende bir şey var. Bir durak hâli. Bir bekleyiş. Bir içeride dönüp duran his. Ve o his, fark etmeden, insanların gelip gittiği bir perona dönüşüyor. Tren İstasyonu Teorisi denen şey, aslında akademik bir teori değil; bir insanlık gerçeğini anlatmak için bulunan …
Cyber çağını, “internet var” diye tarif etmek artık yetersiz kalıyor. Çünkü bu dönem, internetin bir araç olmaktan çıkıp yaşamın omurgasına dönüştüğü dönem. Eskiden dijital dünya hayatın yanında duruyordu… Şimdi hayatın içine karıştı. Hatta çoğu zaman, hayatın yönünü belirleyen görünmez bir altyapı hâline geldi. Bugün bir insanın kimliği yalnızca bedeniyle, işiyle, mahallesiyle ya da aile hikâyesiyle …
Bu kitabı eline aldıysan, tesadüf değil. Çünkü korku, insanın en kolay satın aldığı şeydir. Ve en pahalıya patlayan da odur. Bugün sana satılan şey ürün değil korku paketleri. Kılıfı değişiyor, dili değişiyor, kostümü değişiyor… Ama içerik hep aynı: “Eksiksin.” “Tehlike var.” “Yetişemezsin.” “Bize muhtaçsın.” Ve sen, fark etmeden hayatını şu cümlelerin üstüne kurmaya başlıyorsun: “Ya …
Bazen insan kendine ciddi ciddi emir verir: Tamam. Onu düşünmüyorum. Panik yok. Mesaj atmayacağım. Tatlı yemeyeceğim. Bu sefer rezil olmayacağım. Ve garip bir şey olur: Zihin sanki inat eder. Sen bastırdıkça o düşünce daha çok belirir. Çünkü zihnin bazen çok insani bir mantığı vardır: Kovduğun şeyi geri getirir. Psikolojide bunun net bir adı var: Ironic …
“Ironic Process Theory: “Sakın Düşünme” Dediğin Şey Neden Daha Çok Aklına Geliyor?”devamını oku
İnsan bazen şunu fark ediyor: Hayatında bir şeyler ters gidiyor… Ama yine de elini sürmüyor. İş tat vermiyor, ortam bayıyor, emeğin görünmüyor. İlişki bitmiş gibi, konuşmalar kopyala yapıştır, kalbin burada değil. Telefonunda aynı uygulamalar, aynı rutinler, aynı şikâyetler… Ve sen yine de şimdilik böyle diyorsun. İşte bu “şimdilik böyle” cümlesinin psikolojide bir adı var: status …
Bir şeyler yapıyorsun. Gün akıyor. İşler bitiyor. Hatta dışarıdan bakınca düzenli bile görünüyorsun. Ama içeride başka bir gerçek var: Heyecan yok. İstek yok. Haz yok. Bu hâl, çoğu insanın sandığı gibi şımarıklık değil. Ve çoğu zaman tembellik de değil. Bu, giderek daha fazla kişide görülen modern bir kırılma: Anhedoni. Yani zevk alma kapasitesinin azalması… Hayatın …
Biri ekranın karşısında bir şey konuşuyor. Akıcı. Mantıklı. Hatta bazen senden daha iyi cümle kuruyor. Ve sen, çok insani bir refleksle, şu hissi yaşıyorsun: Anladı. İşte Çince Odası Paradoksu tam burada devreye giriyor. Çünkü bu düşünce deneyi, bizi rahatsız eden o ince ayrımı açığa çıkarır: Cevap verebilmek ile anlamak aynı şey midir? Odadan ekrana: Paradoksun …
“Çince Odası Paradoksu: Cevap Var, Anlamak Yok mu?”devamını oku
Bir zamanlar insanın kaderi denince akla doğum, hastalık, yaşlanma ve ölüm gelirdi. Şimdi aynı cümlelerin içine başka kelimeler giriyor: Güncelleme, upgrade, biyoteknoloji, yapay zekâ, beyin arayüzleri, gen düzenleme… Transhümanizm, tam da bu noktada ortaya çıkan bir düşünce akımı: İnsanın biyolojik sınırlarını teknolojiyle aşabileceğini ve hatta “daha iyi bir insan”a dönüşebileceğini savunur. Kulağa umut gibi geliyor, …
“Transhümanizm: İnsan mı Kalacağız, Ürün mü Olacağız?”devamını oku
Modern ilişkilerde en çok yaşanan şey aşk değil. Hızlı hüküm. Bir fotoğraf görüyorsun. Bir cümle okuyorsun. Bir ses tonu duyuyorsun. Bir bakış yakalıyorsun. Ve zihnin, o minicik parçadan koca bir insan inşa ediyor. Bazen o insanı göklere çıkarıyor: Halo etkisi. Bazen yerin dibine sokuyor: Horn etkisi. Sonra da dönüp diyorsun ki: “Ben onu tanıdım.” Hayır. …
“Halo Etkisi ve Horn Etkisi: Tek Bir Detayla “İnsan” Yazmak”devamını oku
Bunu yazarken aklımda çok basit bir sahne var: Bir tarafta “10 dakikada partnerini çıldırtmanın yolları” başlıklı yazı, diğer tarafta “İlişkide duygusal olgunluk ve sınırlar” başlıklı bir yazı. Tahmin edersin hangisi daha çok tıklanıyor. Çünkü seks, beynin en ilkel alarm düğmesine basıyor. Bilinç ise, beynin en tembel yerine iş veriyor: düşün, sorgula, yüzleş. Seks, kalabalığı neden …
“Seks, kalabalık toplar. Bilinç ise kitle kurar”devamını oku
Codex Gigas’ı duymuşsundur: Dev bir el yazması, tam sayfa şeytan çizimi, dokunan lanetlenmiş efsaneleri, bir gecede şeytanla yazılmış hikâyesi… Yıllardır aynı cümleler dolaşıyor: “İçinde kara büyü varmış.” “Kitabı eline alanın başına hep kötü şeyler gelmiş.” “Bazı sayfaları kilise saklıyormuş, gizli ilimler varmış.” Ve ben bu noktada şöyle bakıyorum: Bu kitap belki “şeytanın kitabı” değil ama, …
“Codex Gigas: Şeytanın Kitabına Felsefi Bir Bakış”devamını oku
Hani mesaj atmıyor ama sen hâlâ şöyle diyorsun ya: “Aslında yoğun, yoksa kesin arardı.” Ya da seni görmezden geliyor ama kafanda şu cümle dönüyor: “Bence bana değer veriyor, sadece duygularını göstermeyi bilmiyor.” İşte buna wishful thinking deniyor: Gerçeklere değil, dileğine bakarak düşünmek. Yani: “Olanı değil, olmasını istediğini baz alarak ilişkiyi yorumlamak.” Peki İlişkide Wishful Thinking …
Son yıllarda tuhaf bir tür çoğaldı: •Felsefe okumadan “metafizik uzmanı” olanlar, •Fizik bilmeden “kuantum eğitmeni” kesilenler, •Spor bilimi, anatomi, biyomekanik görmeden “kişisel gelişimci / beden eğitmeni / kozmik koç” diye ortalıkta gezenler… İki günde alınan bir sertifika, bir anda yıllarını o alana vermiş insanların yanına, hatta önüne yazılıyor. Ve her şeyin üzerine parlak bir etiket …
“Diplomasız Uzmanlar Çağı: Aşağılık Kompleksi mi, Ego Şov mu?”devamını oku
Bazı cümleler vardır, başına iyi niyetle söylüyorum etiketi yapıştırılınca bile kalbini deler geçer. “Bak, yanlış anlama ama…” Diye başlayan, sonra da seni küçülten, daraltan, utandıran o cümleler. Peki sorun nerede? Sözde mi, niyette mi, egoda mı? Ben bu cümlenin iyi niyetli eleştiri yoktur kışkırtıcı olmasını seviyorum. Çünkü bizi şu rahatsız edici soruyla yüzleştiriyor: “Ben birini …
Bazı insanlar vardır; aklı hızlı çalışır, sezgisi kuvvetlidir, bağlantıları çabuk kurar. Bir şeyi bir kez dinler, anlar. Bir fikri duyar, hemen proje tasarlar. Yeni bir alana girer, birkaç hafta içinde “orta seviye”yi çoktan geçmiş olur. Ve sonra şu cümle gelir: “Bu kadar hızlı anlıyorum, bu kadar çok çabalıyorum… Peki neden hayat aynı hızda karşılık vermiyor?” …
Ruhumuzda Her Şey Zaten Yazılıysa… Bazı insanlar vardır: İlk kez sahneye çıkar ama sanki yıllardır oradadır. İlk kez kalem tutar ama cümleleri yıllanmış bir yazar gibidir. Onlara bakınca ister istemez şu soru düşer zihne: “Bunlar gerçekten ‘özel’ mi, yoksa ben kendi içimdeki bir şeyi mi henüz açığa çıkarmadım?” Bu soru aslında üç farklı ihtimali fısıldıyor: …
Televizyona çıkıp “Ben seçilmiş 11 kişiden biriyim, diğerleri öldü.” diyenler… “Tanrı ile konuştum, mesaj getirdim.” diyenler… Sana “enerji temizliği” satıp, korkularını paket program hâline getiren medyumlar, çakra ustaları, rüya yorumcuları, “mana âlemi muhabirleri”… Hepsi aynı pazarda buluşuyor: KORKU EKONOMİSİ. Bu kitap; “Seçilmişim.” diye üstten bakanları, “Enerjini ben temizlemezsem mahvolursun.” diyenleri, “Büyü, nazar, muska yaptılar; tüm …
“Korku Satar, Bilinç Uyandırır: Artık Kimse Sizi “Seçilmişlik” Masalıyla Kandırmasın”devamını oku
Bir süredir aynı cümleleri duyuyoruz: “Gece bedenimden koptum.” “Gri varlıklar vardı, tuhaf bekçiler dizilmişti.” “Boyut değiştirdim, başka alemlere geçtim.” Ve tüm bunlar, “astral seyahat” etiketiyle, sanki nesnel gerçeklikmiş gibi anlatılıyor. Ama ortak bir nokta var: Anlatılan sahneler neredeyse aynı. Gri adamlar, koridorlar, bekçiler, tüneller, bedenin üzerinden yukarı süzülme… Bu noktada felsefi olarak şunu sormak zorundayız: …
“Boyut Atlama mı, Bilinç Atlama mı? Astralın Psikolojik Yüzü”devamını oku
“Aşkın gözü kördür” cümlesi aslında çok samimi bir itiraf: “Gerçekleri gördüm ama görmek istemedim.” Yani mesele, gözün görmemesi değil; bilincin seçici körlüğü. Peki neden böyle oluyor? Neden en zeki, en güçlü, en analitik insanlar bile aşk konusunda çocuklaşıyor? Gel adım adım bakalım. 1. Aşk, beynin gerçeklik filtresini geçici olarak bozuyor Aşk dediğin şey sadece şiirlerde …
İnsanları Tanımak İçin Küçük Bir Kılavuz (Kendini de Dahil Et) Narsisizm deyince çoğumuzun aklına tek tip biri geliyor: Kendine aşık, sürekli aynaya bakan, herkesi küçümseyen biri. Oysa narsisizm, tek bir maske değil. Aynı kökten beslenen, ama farklı yüzlerle karşımıza çıkan bir kişilik örüntüsü. Ve en acısı şu: Bazen bu yüzleri sadece başkalarında değil, kendimizde de …
2020’den beri bir cümleyi defalarca duymuş olabilirsin: “Bekleyin… Asıl 2025’te başlayacak asıl büyük olaylar.” YouTube videoları, Instagram canlı yayınları, TikTok kesitleri… Aynı yüzler, aynı tonlama, aynı cümleler: “2025’e dikkat edin.” “2025’te perde kalkacak.” “2025 ruhsal olarak ayrışma yılı.” “2025’ten sonra dünya eskisi gibi olmayacak.” Takvimi kopardık, 2025 geldi. Peki şimdi soralım: Neredesiniz? Bu sorunun cevabı …
Modern dünyada her konuda fikri olan çok. Ama bazıları var ki, sadece fikri olduğunu değil, tek doğruya sahip olduğunu iddia ediyor. Onlara günlük dilde her şeyi bilenler diyoruz. Ben bu yazıda, psikolojik ve felsefi açıdan, bu tavrı boş teneke sendromu olarak ele alacağım. Çünkü insan ne kadar doluysa, sesini o kadar alçaltmayı bilir. Ne kadar …
“Boş Teneke Sendromu: Her Şeyi Bilen “Uyanmışlar””devamını oku
“Nasılsın?” Diyerek Zihnine Sızanlar Bir gün sokakta yürürken biri yanına geliyor: “Merhaba, rahatsız etmiyorum umarım? Nasılsınız bugün?” Refleksle cevap veriyorsun: “İyiyim, teşekkürler.” Sonra cümle geliyor: “O zaman sizden küçük bir ricam olacak…” İşte tam o anda bir şey oluyor. Aslında vaktin yok, canın istemiyor, yapmak zorunda değilsin. Ama hayır demek bir anda zorlaşıyor. Neden? Çünkü …
Gece elinde telefon, uykuya geçmeden önce şöyle bir YouTube’a bakıyorsun. Karşına biri çıkıyor ve şöyle diyor: “Ben seçilmiş 11 çocuktan biriyim. Diğerleri öldü. Sadece ben kaldım.” Cümlenin içeriğinden çok, yüzündeki ifade çarpıyor seni. O “ben farklıyım, ben özelim, ben sizden üstünüm” bakışı. İçinden sessizce soruyorsun: “Diyelim ki gerçekten seçildin, sonra ne olacak? Bir uzay gemisi …
“YouTube Çağında Ego Pazarlaması: Seçilmişler ve Uyuyan Güzeller”devamını oku
Günümüz insanının en yaygın şikâyetlerinden biri şu: “Hiçbir şey yapmıyorum ama çok yorgunum.” Takvim dolu değil, fiziksel olarak büyük bir efor da yok; yine de zihin sanki gün boyu görünmez bir yük taşıyor. Bunun önemli sebeplerinden biri, psikolojide Zeigarnik etkisi olarak bilinen bir olgu: Zihnin, yarım kalan işleri tamamlanmış olanlardan daha iyi hatırlama eğilimi. Başka …
“Zihnin Açık Sekmeleri: Zeigarnik Etkisi ve Bitiremediklerimiz”devamını oku
YouTube’u açıyorum. Başlıklar şöyle: “GÜNEŞİN ARKASINDA DEV UZAY GEMİSİ!” “SEÇİLMİŞ 11 KİŞİDEN BİRİYİM, DİĞERLERİ ÖLDÜ!” “ANUNNAKİLER GERİ DÖNDÜ, UYANMA ZAMANI!” Ekrana bakıyorum ve içimden tek bir cümle geçiyor: “Düşünsene, gerçekten olsaydı… Biri mutlaka çoktan zortlardı.” Bu kadar kamera, bu kadar internet, bu kadar canlı yayın varken; güneşin arkasında saklanan uzay gemisi, yeraltında yaşayan sürüngan ırklar, …
Bazen aynaya bakıyorsun ve aslında kızdığın kişi bugünkü hâlin değil; o aynaya yansıyanın arkasında dolaşan geçmiş hâlin. “Niye böyle oldum?” diyorsun. “Niye böyle düşünüyorum, niye bu kadar tetikleniyorum, niye bu kadar çabuk kırılıyorum?” Sonra zihnin hızlı bir suçlu taramasına çıkıyor: Çocukluğun, ailen, ilişkilerin, terk edilişlerin, aldatılmaların, parasız kalışların, yalnız kaldığın geceler… Fark etmeden şunu yapıyorsun: …
“Şu Anki Seni Sevebilmek İçin Yaşadıklarından Nefret Etme.”devamını oku
“Bu şifacı bana öyle iyi geldi ki… Hiç kimse beni böyle anlamamıştı.” “Bu medyum daha ben oturmadan hayat hikâyemi çözdü.” Bu cümleleri duymadığın, hatta kurmadığın bir dönem olmamıştır muhtemelen. Sanki karşındaki insanın görünmeyen bir “özel gücü” var gibi: Senin bile farkında olmadığın ayrıntıları görmüş, içini okumuş, çocukluk travmana kadar inmiş… Peki ya tüm bunlar aslında, …
Bazı insanlar var; açıyorsun videoyu, cümle şu: “Biz seçildik. Bize gösterilenleri çoğu insan göremiyor. Üzerimizde oynanan oyunlar var. İlmi olan anlar bunu…” Sonra başlıyorlar rüyalardan, görümlerden, sayılardan, işaretlerden, geceleri gördükleri gölgelerden bahsetmeye… Dışarıdan baktığında ise çok tanıdık bir tablo görüyorsun: Kötü bir ruh hali, çözülememiş duygular, yoğun kaygı… Ve bunların üstüne giydirilmiş ‘kozmik görev’ hikâyesi. …
Bazı insanlar kalabalığa girdiğinde, hiçbir şey yapmadan dikkat çeker. Ne daha güzeller, ne daha zenginler, ne de herkesten çok konuşurlar. Ama bir şekilde… Bakışlar onlara kayar. İnsanlar onlara doğru eğilir. Sanki görünmez bir mıknatıs taşırlar. Bu, sadece karizma ya da “doğuştan gelen” bir aura değil. Çoğu zaman bunun arkasında kimsenin görmediği zor zihinsel alışkanlıklar vardır. …
Bir ilişki bittiğinde, çoğu insanın zihninde aynı cümle dönmeye başlar: “Bu kadar kolay bittiyse… Demek ki hiç gerçek olmamış.” Sanki sevginin gerçek olması için sonsuza kadar sürmesi gerekiyormuş gibi. Sanki ayrılık, yaşanan her anı topyekûn hükümsüz kılıyormuş gibi. Oysa soru şu olmalıydı: Bitmesi, sahte olduğu anlamına mı gelir… yoksa senin değiştiğin gerçeğini mi gösterir? Bazı …
Yatmaya hazırlanıyordum. Işıkları kapattım, odanın içine sadece sokak lambasının soluk ışığı süzülüyordu. Yatağa uzandım, telefonumu kenara bıraktım, gözlerimi kapattım. Tam uykuya dalacakken… Kapının orasında kara bir gölge belirdi. Sanki duvarla kapının birleştiği yerde, normal karanlıktan daha koyu, daha yoğun bir leke gibi. Hareketsizdi. Ama bana bakıyormuş gibi hissediyordum. Bir anda kalbim hızlandı. Avuçlarım terledi. Boğazım …
Mega Bilinç, Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisindeki kendini gerçekleştirme basamağından sonrasını anlatan bir kitap. Artık “Ben kimim, ne istiyorum?” sorusunu bir noktada çözüp, şimdi dürtülerini, egosunu ve içgüdülerini bilincinin emrine vermek isteyen zihinlere hitap ediyor. Sık gelen sorulardan biri şu: “Neden +120 IQ?” Buradaki +120 bir üstünlük iddiası değil; daha karmaşık düşünen, her detayı analiz eden, bu …
Bazı sabahlar var… Alarm çalıyor, gözün açılıyor, bedenin uyanıyor ama ruhun “devam etmek istemiyorum” diyor. Depresyonda değilsin. Yatağa çakılı kalmıyorsun. Ama içinden bir ses sürekli fısıldıyor: “Bu kadar şeyi görüp de nasıl motivasyonlu kalayım ki?” Eğer sen de “hayatın mantığını fazla çözmüş” insanlardan biriysen, bu yorgunluk sana çok tanıdık geliyor. Bu yazı tam olarak senin …
“Neden Zeki Zihinler Hayattan Bu Kadar Yoruldu?”devamını oku
Biri sana “Ne kadar başarılısın.” dediğinde, için şöyle diyor mu: “Abartma… Aslında o kadar da değil. Gerçeği bilseler böyle düşünmezlerdi.” İşte bu cümlenin iç sesi varsa, kapıda bekleyen misafir belli: İmposter sendromu. Yani zihnin, kendini gizliden gizliye “sahtekâr” ilan etmesi. Bu sadece iş hayatında değil; ilişkide, kişilik algısında ve hatta sevilmeye layık olduğuna inanışında bile …
“Imposter Sendromu: Sahtekâr mısın, yoksa başarılı mı?”devamını oku
Bir ilişkiyi bitiren şey çoğu zaman tek bir büyük olay değildir. Bardak bir anda kırılmaz; önce görünmez çatlaklar oluşur. Sosyal medya, ilişkilerde tam olarak bu görünmez çatlak işlevini görmeye başladı. İsim koyamadığımız huzursuzluklar, sebepsiz kıskançlıklar, alınganlıklar, garip hissettim dediğimiz o anlar… Çoğu zaman artık cebimizde taşıdığımız ekranla birlikte geliyor. Bu yazı, “sosyal medya kötüdür, kapatın …
“Sosyal Medyanın İlişkiler Üzerindeki Görünmez Erozyonu”devamını oku
Evren 2 trilyon galaksi, milyarlarca yıldız ve belki de sonsuz sayıda gezegenle dolu. Bilim diyor ki: “Bir yerlerde mutlaka yaşam olmalı.” Ama gerçek şunu fısıldıyor: Sessizlik. Karanlık. Boşluk. Ve bazı geceler… Bu sessizlik seni kendi içinde de yakalıyor. Kalabalık içindesin ama yalnız hissediyorsun. Etrafında bir sürü insan var ama kimse sana “tam oradan” dokunamıyor. Belki …
“Fermi Paradoksu ve İnsan Bilinci: Evren Neden Sessiz, Biz Neden Bu Kadar Yalnızız?”devamını oku
Tanrılar Sisifos’u bir kayayı sonsuza dek tepeye taşımakla cezalandırmıştı. O kaya her defasında zirveye yaklaştığında yeniden aşağı yuvarlanırdı. Ama bugün, kimse bize böyle bir ceza vermedi. Biz kendimiz taşıyoruz o kayayı her sabah yeniden, kendi ellerimizle. Modern çağın Sisifos’u artık bir mit değil, hepimiziz. Her gün uyanıyor, kahvemizi alıyor, yapılacaklar listemizi açıyoruz. Bir şeyleri değiştireceğimizi …
“Modern Sisifos: Bitmeyen Çaba, Kırılan Güven, Tekrarlanan Hayal”devamını oku
“Bu güvercini bir erkek bir kadını sever gibi sevdim. O da beni severdi. O güvercin ölmeden önce odama geldi; gözlerinden parlak bir ışık çıktı. O anda hayatımın işinin tamamlandığını hissettim.” Nikola Tesla Bazı insanlar dünyayı aşırı derinlikte hisseder. Onlar için sıradan bir duygu, başkalarının kavrayamayacağı kadar katmanlıdır. Bu yüzden, bilinci belirli bir eşiği aştığında, insan …
Bugün modern insan garip bir boşlukla yaşıyor. Her şey hızlandı, veri çoğaldı, uyarıcılar arttı… Ama iç açıklığı oldukça azaldı. Ve bu boşlukta zihnin yaptığı en insani şey: Bir şeyler ile ilgili bağlantı kurmak. Ama işte tam burada apofeni devreye giriyor. Apofeni; aslında birbiriyle ilgisiz, tamamen tesadüfi olan olay ve semboller arasında zihnin anlam üretmesidir. Sanki …
(Gelin biraz psikolojik mantık yapalım) İnsan zihni doğaya hep kendi merkezinden bakar. Aslana yırtıcı ve ceylana da masum deriz. Çünkü değerlendirmeyi kendi türümüzün değerlerinden yaparız. Ama bir anlığına perspektifi değiştirip, dünyaya bir bitkinin gözünden baktığımızı düşünelim… İşte o zaman tüm hikâye tersine döner.Aslan bitki için tamamen masumdur. Peki bitkinin gözünde aslan ne yapar? * Yaprağını …
“Bitkilere Göre Aslan Masumdur; Ot Yiyen Ceylan Şeytanın Ta Kendisidir”devamını oku
Hayatın en ilginç yanı şu ki; seni gerçekten durdurmaya çalışanların çoğu, başarısız olmanı istedikleri için değil… Başaracağından emin oldukları için harekete geçerler. İnsanın içindeki küçük korkular, genellikle en yakın çevresinde yankı bulur. “Bence yapma.” “Boşver, olmaz o iş.” “Niye uğraşıyorsun ki?” “Bak elinde patlar sonra.” Cümleler değişir; niyet aynı kalır: Seni olduğun yerde tutmak. Yakındaki …
“Sana Engel Olmaya Çalışanlar, Başaracağına En Çok İnananlardır”devamını oku
Kobra etkisi, tarihten kalan basit bir hikâye gibi görünse de, insan zihninin gizli bir gerçeğini açığa çıkarır: Bir şeyi bastırmaya çalıştıkça, onun gölgesi daha da büyür. Ve yasaklanan her şey, zihnin karanlık tarafında farklı bir ışıkla parlamaya başlar. Kavramın kökeni İngiliz yönetimi döneminde Delhi’de yaşanan talihsiz bir olaya dayanır. Şehirdeki kobra sayısı hızla artınca, yöneticiler …
“Kobra Etkisi: Yasaklanan Şeylerin Cazibesi Neden Artar?”devamını oku
Hayatın en büyük yükü çoğu zaman ağır olaylar değil; gereksiz kararların, boşa alınmış sorumlulukların ve hiçbir anlam taşımayan seçimlerin yorduğu zihindir. Falkland İlkesi, yüzyıllar önce hukukta doğdu; ama bugün insan psikolojisinin en temel gerçeğini hatırlatıyor: Karar vermen gerekmiyorsa, karar verme. Modern insanın sorunu tam da burada başlıyor. Kimse bize “durmanın da bir karar olduğunu” öğretmedi. …
“Falkland İlke Felsefesi: Gereksiz Kararların Psikolojisi”devamını oku
Günümüzde insanların en çok yanıldığı şeylerden biri, bilgiyi bilmekle bilgiyi anlamayı aynı sanmalarıdır. Oysa bu ikisi arasında bir uçurum vardır ve o uçurumun adı Dunning-Kruger etkisidir. Bu etkiye göre, bir konuda yeterince bilgi sahibi olmayan kişiler, kendi yetersizliklerini fark edecek kapasiteye bile sahip değildir. Yani bilmediklerini bile bilmezler. Bu yüzden de kendilerini olduğundan çok daha …
Kitaplarıma gösterdiğiniz ilgi için tüm okurlarıma gönülden teşekkür ederim. Zihnin gücüyle başlayan bu yolculuk artık binlerce insanın kendi bilincine bir pencere açmasına dönüştü. Her kitabın arkasında aylarca emek, düşünce, araştırma ve ruh var. Ben yazarken hissettim; siz okurken tamamladınız. İyi ki varsınız.” Esra Yavuz Yazar /Felsefeci/Kıdemli Antrenör /Zihin Gücü Kurucusu Not: Kitaplarıma güvenli şekilde ulaşabileceğiniz …
“Kitaplar Kapıdır, Bazıları Sadece İçeriden Açılır”devamını oku
Aklın içinde dolaşan hiçbir düşünce masum değildir. Zihin, tutamadığı her şeyi büyütür; çözemediği her şeyi derinleştirir. İşte bu yüzden yazmak, insan bilincinin en kadim ve en güçlü eylemidir. Kidlin Yasası bunu çok basit bir cümlede özetler: ✅ “Bir problemi yazıya dökersen, çözümü görünür olur.” Zihin soyut karmaşada boğulurken, kelimeler o karmaşayı kesip netliğe dönüştürür. Aslında …
Aşk, insanın kendi zekâsına attığı en zarif tuzaktır. Beynin evrimsel kodlarıyla ruhun sonsuzluk arzusunun çarpıştığı o noktada doğar. Ve bir kez aktif olduğunda, bütün bilişsel sistemleri ele geçirir. Sinirbilim der ki: Aşık olduğunda beynin karar verme bölgesi geçici olarak devre dışı kalır. Yani aşk, bilinçli aptallığın kimyasal karşılığıdır. Ama daha derin bir soru var: Bu …
Zihinsel Konforun Uygarlığı Nasıl Çürüttüğüne Dair Bir Deney Evren 25, bir grup fareyle yapılan deney değil sadece insan bilincine tutulan karanlık bir aynadır. 1968 yılında John Calhoun’un tasarladığı bu kusursuz evren, aslında bir tür zihinsel laboratuvardı. Yiyecek boldu, su sınırsızdı, tehlike yoktu. Ancak sonuç, kaos, anlamsızlık ve yok oluş oldu. Peki neden? Çünkü yaşam, yalnızca …
Bugünlerde memento mori ifadesi, sosyal medyada karanlık görsellerle, dramatik alıntılarla, hatta bazen ölüm saplantısı gibi yorumlarla dolaşıyor. Oysa bu kavramın özüne inildiğinde, aslında tam tersi bir şeyi anlatıyor: Yaşamı daha bilinçli yaşamak. Felsefi Kökenine Dönersek “Memento mori” Latince bir ifade: Ölümü hatırla. Ama bu hatırlama, karamsar bir tören değil. Roma döneminin Stoacı filozofları özellikle Marcus …
Zekâ, sadece düşünmek değildir. Bir kısmı çözüm üretir, diğeri hisseder. Birisi aklın sesi, diğeri kalbin dilidir. Ama aralarındaki köprüyü kurabilmek bilinçtir. IQ (Intelligence Quotient), mantığın hâkimiyetidir. Analiz eder, sebep sonuç kurar, strateji geliştirir. Zihnin matematiksel zekâsıdır, ama duyguların sessiz mesajlarını çoğu zaman fark edemez. Birini çözer ama hissedemez. Bir problemi anlar ama insanı anlamakta zorlanır. …
Zihin, yalnızca düşünen bir yapı değildir; aynı zamanda kendi düşüncelerini gözlemleyebilen bir varlıktır. Bu yeti insanı diğer tüm varlıklardan ayıran ince çizgidir: Bir düşünceye sahip olmak başka şeydir, o düşüncenin farkında olmak bambaşka. Bu farkındalık katmanına metabiliş denir. Yani, “düşüncenin kendi üzerine düşünmesi.” Felsefi olarak bakarsak, bu insanın kendi zihinsel evrenine ayna tutmasıdır. Kendini bilmek… …
İnsanın içinde bir potansiyel vardır ama bu potansiyel, çoğu zaman uykudadır. Kundalini felsefesi, işte bu uykuda olan potansiyelin sembolüdür. Kimi onu bir enerji olarak tanımlar, kimi bir bilinç hâli olarak. Ama özü birdir: insanın kendi varlığında saklı olan yaratıcı güç. Antik Hint düşüncesinde “kundalini” kelimesi, sarmal hâlde duran anlamına gelir. Bu, yalnızca bedende saklı bir …
Yalnızlık eksiklik midir? Yoksa kendi bütünlüğünü hatırlayanların en doğal hâli mi? İnsan, kalabalıkta onay arayarak değil, sessizlikte kendini duyarak olgunlaşır. Yalnızlık, çoğu kişinin kaçtığı ama güçlü zihinlerin büyüdüğü yerdir. Çünkü orada alkış yoktur, göz yoktur, sadece öz vardır. Bir insan yalnız sinemaya gidebiliyorsa, kendiyle kahve içebiliyorsa, bir sahil kenarında kimseye mesaj atmadan gün batımını izleyebiliyorsa …
““Yalnız Kalmayı Seven Ya Tanrıdır Ya da Vahşi Bir Hayvan””devamını oku
İnsan, kendini evrenden ayrı sandığı sürece eksiklik hisseder. Oysa Advaita Vedanta der ki: İkilik bir yanılsamadır. Evren senden ayrı değil, senin bilincinle nefes alan bir bütündür. Tıpkı okyanusun dalgaları gibi her biri farklı görünür ama su hep aynıdır. Kuantum fiziği de aynı gerçeği başka bir dille anlatır: Evrene gönderdiğin her titreşim, sana geri döner. Bir …
Bazen bir cümle, bir insanın tüm geleceğini değiştirebilir. Bir öğretmenin “Sen zekisin.” demesi… Bir annenin “Ben sana inanıyorum.” demesi… Ya da insanın kendine fısıldadığı bir söz: “Ben bunu yapabilirim.” İşte bu küçük inanç kıvılcımlarının, görünmez ama gerçek bir gücü vardır. Psikolojide buna Pygmalion etkisi, yani kendini gerçekleştiren kehanet denir. Bir Mitin Ardındaki Gerçek Pygmalion, Antik …
“Pygmalion Etkisi (Kendini Gerçekleştiren Kehanet)”devamını oku
Bugün bir yolculuğun daha kapısı aralandı. Zihni bir ev gibi gördüğümüz, her bölümünde bir pencere açtığımız “İnanmanın Frekansı: İş, İlişki ve Hayatta Yükselmenin Zihinsel Kodları” artık dijital platformlarda yerini aldı. Her pencere; inanç, mutluluk, ilişkiler ve yaşamın frekansını yeniden hatırlamak için yazıldı. Bu kitap benim için bir başlangıç değil, bir devam. Zihnin derinliklerinde yıllardır süren …
“Zihnin Kapılarını Arala, Her Pencere Yeni Bir Frekans”devamını oku
“Az çaba harcayarak daha fazlasını almak” Hayatın çok karmaşık olduğunu düşünürüz. Oysa çoğu zaman sadece yanlış yere bakıyoruz. Çünkü zihinsel düzlemde de bir yasa işler: Her şeyin sonucu eşit değildir. Bir günün %20’sinde gerçekten farkındasın; geri kalan %80’inde, düşünceler kendi kendine çalışıyor. Ama o farkında olduğun küçük dilim, hayatının yönünü değiştirebilir. Sabah uyandığında ilk düşündüğün …
Thomas Hobbes diye bir adam vardı. Yüzyıllar önce çıkıp “İnsan insanın kurdudur” dedi. Yani hepimiz, bir şekilde birbirimizi yeriz eğer ortada bizi durduran bir şey yoksa. Kulağa karanlık geliyor, ama düşün: Bazen insanlar gerçekten sadece kendini korumaya çalışır. Yardım etmiyorsa eğer belki de kendi sınırını koruyordur. Sevgisiz görünüyorsa, belki de çok kez kırılmıştır. Bencil dediğin …
“Egoist misin? Yoksa sadece kendini mi koruyorsun?”devamını oku
Her şey yolundayken değil, hiçbir şey yolunda gitmezken de şükür et. Yağmur yağdığında şükür et çünkü toprağın içi de bazen ağlamak ister. Sağlıklı uyandığında şükür et çünkü beden, ruhun hâlâ burada olduğunun kanıtıdır. Ve sıkıldığında, zorlandığında, kaybettiğinde bile şükür et… Çünkü o anlar seni büyüten gizli dualardır. Şükür etmek, hayatı değiştirmez belki. Ama seni, hayata …
……………………. Karabasanın Bilimsel Açıklaması Yüzyıllar boyunca cinlerin, şeytanların ya da kötü ruhların işi olarak görülen karabasan, modern bilimde aslında uyku felci (sleep paralysis) olarak adlandırılmaktadır. •Uyku evreleri arasındaki geçiş bozukluğu: Uyku felci, özellikle REM uykusundan uyanma sırasında ortaya çıkar. REM evresinde beyin aktif, beden ise kas felci (atonik) hâlindedir. Uyanış sırasında bilinç açılır ama beden …
Bazı aydınlanmalar sessizlikle gelir; bazılarıysa bir damla maviyle. Zima, evrenin en ünlü sanatçısıydı. Galaksilerin duvarlarına devasa freskler çizer, renkleriyle yıldızları bile kıskandırırdı. Ama bir detay vardı ki kimse anlam veremiyordu: Her eserinde mutlaka bir mavi kare olurdu. Kimi zaman dev bir duvarın ortasında, kimi zaman tüm tabloyu kaplayan bir gökyüzü gibi. Zima bu maviyi açıklamazdı …
Bir şeyi fazlasıyla istediğinde, çoğu zaman senden uzaklaşır. Çünkü istemek aslında eksiklik frekansında titreşir. Zihin evrene şöyle der: “Bende yok.” Evren de cevap verir: “O hâlde olmayacak.” Oysa bırakmak, sahip olmanın en sessiz hâlidir. Bir şeyi gerçekten bıraktığında, onun enerjisini de serbest bırakırsın. Ve işte tam o anda, o enerji sana geri akmaya başlar. Çabalamak …
“Bırakma Yasası: Hiçbir Şey İstemediğinde, Her Şey Sana Gelir”devamını oku
Kusursuz olmaya çalışırken, kendini kaybediyorsun. İnsanların mükemmel olma takıntısı çoğu zaman ailede başlar. Küçüklüğünden beri “Daha dikkatli ol.” “Arkadaşının notuna bak, sen niye yapamadın?” “Bir kere de kusursuz yap şunu.” Bu cümleleri duya duya, sevginin koşullu olduğuna inanırsın. Ve sonunda değer görmek ile hata yapmamak arasında bir denklem kurarsın. Sonra büyürsün… Ama o denklem seninle …
Dorian Gray sadece bir karakter değildir; insanın kendi yansımasına aşık olmasının hikâyesidir. Oscar Wilde’ın Dorian Gray’in Portresi romanı, güzelliğe tapan bir zihnin nasıl çürüyebileceğini gösteren en zarif trajedilerden biridir. Ressam Basil, Dorian’ın büyüleyici güzelliğini bir tabloya işler. O an Dorian, “Keşke ben hep genç kalsam, yaşlanacak olan tablo olsa” der ve dileği gerçekleşir. Zamanla portre, …
“Dorian Gray ve Narsisizm: Güzelliğin Karanlık Bedeli”devamını oku
Farklı insanlar dünyanın titreşimlerini daha fazla duyar. Bir söz, bir bakış, bir enerji… Hepsi onlara ulaşır. Bu yüzden kalabalıklar içinde bile zihinsel bir yorgunluk yaşarlar. Kendini anlatmaya çalışırsın ama kimse gerçekten duymaz. Çünkü senin derinliğin, onların algı eşiğini aşar. Toplum seni zor, duygusal ya da fazla bulur. Oysa sen sadece gerçek olmaya çalışıyorsundur. Ama bu …
Gelin derin bir felsefe yapalım. Bazı sorular vardır ki, yanıtını bilmesen bile sormak bilincini genişletir. Kasyopya Celseleri de işte bu tür bir kapıdır. Gerçekle illüzyonun, inançla bilincin sınırında dolaşır. Kimine göre evrensel bir kaynakla kurulan iletişimdir, kimine göreyse insan zihninin kendi derin yankısıdır. Kasyopya Celseleri Nedir? 1990’ların ortasında araştırmacı Laura Knight Jadczyk, bir ouija tahtası …
Kusursuz görün, yeter ki boş olma. Modern çağın en parlak tuzağı: İmaj. Artık insanlar kim olduklarından çok, nasıl göründükleriyle ilgileniyor. Kıyafetler, filtreler, markalar, özgüvenli duruşlar… Hepsi birer vitrin. Ama vitrinde parlayan her şeyin ardında, çoğu zaman ruhsal bir boşluk gizli. American Psycho filmindeki Patrick Bateman karakteri bu takıntının canlı bir sembolüdür. Pahalı bir takım …
Mesleğim gereği yıllardır zihinsel dayanıklılık, hafıza teknikleri ve farkındalık egzersizleri üzerine çalışıyorum. Verdiğim seminerlerde, öğrencilerimin zihinsel performanslarını nasıl kısa sürede dönüştürdüklerini defalarca gözlemledim. Bu birikimle hem akademik hem pratik deneyimlerimin ışığında bu PDF kitabı hazırladım: “21 Günde Zihnini Güçlendir.” Her gün için küçük ama etkili bir zihinsel uygulama, bir frekans cümlesi ve bir içe dönüş …
Mutluluk, dış koşulların değil zihnin frekansının ürünüdür. Bazıları mutluluğu bulur, bazıları ise onu üretir. İşte o frekansı yeniden hatırlaman için 20 madde: 1. Kendini onayla, dünya seni onaylamadan. Mutluluk, alkışla değil, özsaygıyla büyür. 2. Basit olanı karmaşıklaştırma. Zihnin drama arayışı, kalbin huzur açlığını bastırır. 3. Affetmek zayıflık değil, ağırlıktan kurtuluştur. Öfke, içsel enerjini rehin alır. …
Toplum içinde konuşurken kalbin hızlanıyor mu? Bir toplantıda söz almak ya da bir sunum yapmak, sanki hayatının sınavıymış gibi geliyor mu? Belki de sen sadece çekingen değilsin. Belki de zihnin, yıllar önce “utandırılma” hissinin yankılarını hâlâ taşıyor. Ailede Başlayan Sessizlik Sosyal anksiyetenin kökleri çoğu zaman çocuklukta atılır. Evde sürekli eleştirilen, susturulan ya da küçümsenen bir …
“Sosyal Anksiyeten mi Var? Yoksa Sadece Görülmekten mi Korkuyorsun?”devamını oku
Milyoner olmak ister misin? O halde derin bir nefes al… Şaka şaka. Kim milyoner olmak istemez ki? Ama işin acı tarafı şu: Milyoner olmak, çoğu zaman sadece çalışmakla ya da “çok istemekle” mümkün değildir. Çünkü bu dünya düzeninde, gerçekten milyoner olabilmek için çoğu zaman milyoner bir aileye doğmak gerekir. Bill Gates, Elon Musk, Jeff Bezos …
“Bu dünya bir sınav değil, bir geçittir.” Bu dünyaya rastgele gelmedik. Beden, ruhun geçici kabuğudur. Zihin ise, o ruhun laboratuvarı. Hepimiz, varlığın bir sonraki boyutuna geçmeye hazırlanıyoruz bir başka bilinç katmanına, daha yüksek bir frekansa. Klasik inançlar buna “imtihan dünyası” der. Oysa bu imtihan, cezalandırılmak için değil, bir sonraki boyutu idrak etmeye hak kazanmak için …
Bir gün biri çıkar, “Sosyal medyayı bıraktım” der ama bunu da sosyal medyadan söyler. Altında 69 bin beğeni. Binlerce “helal olsun”, “doğru söylüyorsun” yorumu. Peki kimse fark etmez mi? Gerçekten bırakmış olsaydı, şu an o gönderi orada olmayacaktı. Ama işte, fark etmek işlerine gelmez. Çünkü herkes kendi yalanını bir başkasının dürüstlüğüyle aklamak istiyor. Yalanın Yeni …
“Beğeni Dilencileri: Modern Yalanın Tapınakları”devamını oku
Bir zamanlar, büyük bir krallıkta herkesin tek derdi vardı: Kralın gözüne girmek. Kimi pahalı şaraplar sunardı, kimi dalkavukça şiirler okurdu. Kralın çevresi, sessiz bir yarış alanına dönmüştü. Kim daha çok eğilirse, o daha değerli sayılıyordu. Kim daha çok överse, o daha akıllı görünüyordu. Ama bir gün, sarayın ortasında bir soytarı çıktı ortaya. Diğerlerinden farklıydı ne …
Kimi insanlar karanlıktan korkar, kimi ona hayran olur. Ve işte o ikinci tür insanlığın en tehlikeli yanılgısını temsil eder. Seri katiller, suçlular, şiddet yanlıları… Korkulması gereken bu figürler, garip bir şekilde hayranlık nesnesine dönüştü. Bazı kadınlar, öldüren adamlara aşk mektupları gönderdi. Kimisi evlenmek istedi. Kimisi yanlış anlaşılmış olduklarını savundu. Bu durum sadece tüyler ürpertici değil …
“Celladına Aşık Olmak: Tehlikeyi Tutku Sananların Psikolojisi”devamını oku
Aldatma denince akla hep iki insan gelir. Oysa aldatmak, sadece başka birisiyle birlikte olmak değildir. Bir insan, işini de aldatır. Dostunu da, ailesini de, hatta kendi hayatını da. Çünkü aldatma; dürüstlüğün yokluğunda, karakterin erozyonudur. Kendine yalan söyleyebilen biri, herkese yalan söyleyebilir. Bazıları bunu insanlık hali diye yumuşatır. Oysa bu, insanlığın değil, zayıflığın halidir. Kendini tanımayan, …
“Aldatma Bir İhanet Değil, Zihinsel Zayıflıktır”devamını oku
Artık kimse “hayat zorlaştı” demesin. Hayat zorlaşmadı; bilinçli olarak zorlaştırıldı. Fakirler hayatta kalır, zenginler hayatı tüketir. Ve bu bir tesadüf değil, planlı bir düzendir. Dünya yüzyıllardır aynı oyunu oynuyor: Bir avuç elit, servetini korumak için milyarlarca insanı yoksul bırakıyor. Devletler ve büyük şirketler el ele vererek vergiler, enflasyon ve düşük maaşlarla halkı sistematik biçimde …
“Fakirlik Bir Tesadüf Değil, Bilinçli Bir Sistemdir”devamını oku
Çağımızın yeni salgını: Gösterişli yoksunluk. Herkes aynı oyunun içinde: Marka giy, poz ver, uçak koltuğunda bacağını uzat, “work hard dream big” yaz. Zengin görünmek için yırtınan bir nesil, ama iç huzurunda asgari ücretle yaşıyor. Bir çantanın fiyatı kadar değeri olmadığını kabullenemeyenler… Bir tatil pozuyla kendini kanıtlama ihtiyacında olanlar… Kusura bakma ama bu lüks değil görgüsüzlüktür. …
Bu yazıya başlamadan önce söylemek isterim: Burada sadece savaşlardan bahsetmeyeceğim. Asıl mesele, insanlığın geleceğini kimin ellerine bıraktığımız. Çünkü gerçek savaş, tankların ve bombaların ötesinde, zihnimizin içinde veriliyor. Güç mü, Toprak mı, Yoksa Daha Derin Bir Plan mı? Bize yıllardır aynı masal anlatıldı: Savaşların sebebi toprak, enerji kaynakları, madenler… İnsanlar öldürülüyor çünkü kaynaklar sınırlı. Ama dürüst …
“Hakimiyetin Son Oyunu: İnsanlığı Akıllandırmak mı, Aptallaştırmak mı?”devamını oku
Artık hiçbir şey üretmeden, akıl yormadan, hatta düşünmeden sanatçı olunabiliyor. Bir tuvale boya fırlatmak, yere klozet koymak, boş bir odayı eser diye sergilemek… Ve ne yazık ki insanlar buna hayran kalıyor. Soruyorum size: Gerçekten bir dâhinin yıllarca çalışarak inşa ettiği yeteneğin, bir ressamın fırça ustalığının,bir bestecinin notalar arasındaki zekâsının yanına bu saçmalıkları koymak hangi aklın …
“Saçmalığın Yüceltilmesi: Gerçek Sanata İhanet!”devamını oku
Bir kelime yeter: İnanmak. Bir eylem yeter: Yazmak. Bir topluluk yeter: Gerçeği paylaşanlar. Ben buradayım; yazdığım her cümleyi bir kıvılcım gibi bırakıyorum. Bu kıvılcım, doğru frekansta yankılanırsa bir alev olur. Bu alev, bir şehir, bir ülke, sonra bir kıta sarar. Hedefim sadece rakam değil: 1.000.000 uyanmış zihin sorgulayan, hisseden, frekansını arayan insanlar. Bu bir iddia …
“1.000.000 Okura Doğru: Kâinatın Frekansını Yayma Manifestosu”devamını oku