Bugün modern insan garip bir boşlukla yaşıyor. Her şey hızlandı, veri çoğaldı, uyarıcılar arttı… Ama iç açıklığı oldukça azaldı. Ve bu boşlukta zihnin yaptığı en insani şey: Bir şeyler ile ilgili bağlantı kurmak. Ama işte tam burada apofeni devreye giriyor. Apofeni; aslında birbiriyle ilgisiz, tamamen tesadüfi olan olay ve semboller arasında zihnin anlam üretmesidir. Sanki …
Yalnızlık eksiklik midir? Yoksa kendi bütünlüğünü hatırlayanların en doğal hâli mi? İnsan, kalabalıkta onay arayarak değil, sessizlikte kendini duyarak olgunlaşır. Yalnızlık, çoğu kişinin kaçtığı ama güçlü zihinlerin büyüdüğü yerdir. Çünkü orada alkış yoktur, göz yoktur, sadece öz vardır. Bir insan yalnız sinemaya gidebiliyorsa, kendiyle kahve içebiliyorsa, bir sahil kenarında kimseye mesaj atmadan gün batımını izleyebiliyorsa …
““Yalnız Kalmayı Seven Ya Tanrıdır Ya da Vahşi Bir Hayvan””devamını oku
Bir şeyi fazlasıyla istediğinde, çoğu zaman senden uzaklaşır. Çünkü istemek aslında eksiklik frekansında titreşir. Zihin evrene şöyle der: “Bende yok.” Evren de cevap verir: “O hâlde olmayacak.” Oysa bırakmak, sahip olmanın en sessiz hâlidir. Bir şeyi gerçekten bıraktığında, onun enerjisini de serbest bırakırsın. Ve işte tam o anda, o enerji sana geri akmaya başlar. Çabalamak …
“Bırakma Yasası: Hiçbir Şey İstemediğinde, Her Şey Sana Gelir”devamını oku