Bazı insanlar var. Gerçekten iyi oldukları için değil… İyi olduklarına inandıkları için kazanıyorlar. Ve daha rahatsız edici olan şu: Çoğu zaman haklı çıkıyorlar. Çünkü özgüven, gerçeklikle birebir örtüşmek zorunda değildir. Hatta çoğu zaman tam tersi işler. Dünya, kendinden şüphe eden dahilerle değil… Kendine körü körüne inanan sıradan insanlarla doludur. Bu yüzden sana şunu söyleyeceğim: Mantıklı …
Bazı insanlar hayatı, anlaşılmak için verdiği savaşla tüketir. Cümlelerinin daha net olmasını ister. Tonunu düzeltir. Kendini daha iyi anlatmaya çalışır. Daha sakin olur. Daha mantıklı konuşur. Daha yumuşak yaklaşır. Daha açık yazar. Daha fazla açıklar. Ve yine de olmaz. Çünkü bazı yerlerde sorun senin anlatamaman değildir. Sorun, onların duymak istememesidir. Bazı kulaklar, sadece kendi sesini …
İnsan bazen şunu fark ediyor: Hayatında bir şeyler ters gidiyor… Ama yine de elini sürmüyor. İş tat vermiyor, ortam bayıyor, emeğin görünmüyor. İlişki bitmiş gibi, konuşmalar kopyala yapıştır, kalbin burada değil. Telefonunda aynı uygulamalar, aynı rutinler, aynı şikâyetler… Ve sen yine de şimdilik böyle diyorsun. İşte bu “şimdilik böyle” cümlesinin psikolojide bir adı var: status …